Niney ...

 

 

จอมมาจากกระบี่ เลยนัดไปกินข้าวกันที่ J-avenue  ซอยอารีย์

 

กินไป ขำไป เพราะ ในร้าน มีแค่ นังผู้หญิง  2 คน นั่งขำบ้าอาไรกันไม่รู้ 

 

แหม สาวๆๆๆเค้ารำลึกความหลังสมัยเด็ก ที่เม่ง ลืมมากกว่าจะจำได้

 

ได้เจอจอม มันก็ต้องมานั่งฟังเรื่องราวความรักๆๆๆมีหลายคน แล้วก็ งง เม่งทุกคน ของ ตัวเรา สงสารมันว่ะ

 

แต่ทำไงได้ แกมาได้เวลาพอดี

 

ก่อนกลับ แวะไปนั่งTiLda ขาวมุก น่ารักจริงจัง จนอยากทิ้ง น้อง BM  ไปหา น้อง Tilda  เพราะคงกินน้ำมันไม่เยอะเหมือนน้อง BM

 

สุดท้าย อาจจะพูดบ่อย จนเหมือนคนพูดจาเรื่อยเปื่อย 

 

 

แต่ว่ากูอยากไปกระบี่ จริงๆๆนะ ไม่มีใครไปด้วย ก้ไปคนเดียวกะได้  ชีวิตนี้ไม่ง้อใครโว้ยยยยยยยยย

 

 

เจอกันนะ ที่กระบี่ ขอกูเก็บตังค์ก่อน

 

รักจอม เสมอ ดูแลตับดีๆๆนะ แก

 

 

Dedicated this song to Pine  my best friend ever and always

 

Really luv this song even it seems proper for a couple

 

But for me ......this song is so sweet ,simply ,sincere .

 

 

HBD na ja Mi PiNo  :)

 

 

 

 

 

★ ★ เพื่อนกัน ★ ★

อยากบอกให้รู้ ฉันคือคู่ยามเธอพลั้ง
จะคอยเป็นพลัง สร้างความหวังนั้นไว้
ขอเธอจงตระหนัก ที่รัก อย่าร้องไห้
ตราบที่สองหัวใจนี่ไง ยังสู้อยู่คู่เคียงกัน

จะเป็นผู้คุ้มครองตักเตือน ดังเช่นเพื่อนผู้หวังดี
ความหวั่นกลัวทั้งหลายที่มี บอกฉันซิบอกมา
หากวันใดพบเจอ ใครทำเก้อจงรู้ว่า
โว้ว โวว ขวัญตา ซบลงมาบนบ่าฉัน

รักนั้นเป็นอย่างไร ในหัวใจใครรู้บ้าง
หากไม่มีใครชี้ทาง คงอ้างว้างกว้างไกล
ฉันไม่ใช่นักปราชญ์ อาจพลาดเพราะรักได้
เธอจงโปรดเข้าใจ และขออย่าได้อำลา

จะเป็นผู้คุ้มครองตักเตือน ดังเช่นเพื่อนผู้หวังดี
ความหวั่นกลัวทั้งหลายที่มี บอกฉันซิบอกมา
หากวันใดพบเจอ ใครทำเก้อจงรู้ว่า
โว้ว โวว ขวัญตา ซบลงมาบนบ่าฉัน
โว้ว โวว ขวัญตา ซบลงมาบนบ่าฉัน

มีงานต้องทำ อีกมากมาย แต่อารมณ์และสมองไม่สามารถทำอาไร เกี่ยวกับตัวเลขได้แล้วทั้งสิ้น

เลยมานั่ง เขียน my space เมื่อวาน อาการเซ้งจัดกับตัวเลขเลยขับรถไปเดินเล่นที่สยาม

แล้วก็เลยต้องขับรถผ่าน คณะ ตอนนี้ตึก 4 กับโรงอาหารถูกทุบเพื่อที่จะสร้างตึกใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว

คณะเลยดูแปลกไป  สี่ปีผ่านไปหลังจากเรียนจบ การได้กลับไปดูรูปเก่าๆสมัยเรียน จึงทำให้เรารู้ตัวเองว่า

เฮ่ยๆๆๆๆๆๆๆๆ แก่ขึ้นจริงๆๆนะ หน้าตาเปลี่ยนไปจริงด้วยๆๆๆๆๆๆๆ ความรู้สึกดีๆๆๆในเวลา 4 ปีก็กลับมาสะกิดใจอีกครั้ง

 

คิดถึง การจอดรถที่อังรีดูนังต์ที่ใช้ทั้งความสามารถในการช่วงชิงพื้นที่ และพลังในการเข็นรถ โต๊ะกินข้าวริมซ้ายบนโรงอาหารที่ วิวดีสุดๆๆๆ เม้าท์ได้ทุกคนที่เดินผ่าน มาม่าผัดที่วิดวะ พี่วิดวะและถาปัดที่เคยแอบเล็งไว้(เป็นนักร้องดังไปซะแล๋น)  ร้านสหกรณ์ใต้ตึก หมูปิ้ง ถ อังรี การสอบที่แสนทรมาน แต่ก็มีเพื่อนดีคอยช่วยเหลือกันเสมอ ห้องเรียน 504 นับจากแถวบนสุดลงมา 3 แถว

อาไรต่อมิอาไร ดูดีและมีความสุขจังเมื่อคิดถึงวันเก่าๆๆๆ

 

ทั้งที่ทุกวันนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไรหรอกนะ เพียงทว่าเรากำลังโตขึ้น อยู่กับความเป็นจริงในชีวิต ที่ไม่ได้มีการสอบแก้ตัวใหม่เหมือนเรียนมหาวิทยาลัย  ความเป็นเด็กดูค่อยๆจางหายไป และถูกแทนที่ด้วยหน้าที่และความรับผิดชอบ  แต่ยังไงชีวิตยังคงดำเนินต่อไป เด็กผู้หญิงที่กำลังจะเป็นผู้ใหญ่อย่างเต็มตัวคนนี้ คงได้แต่แอบยิ้มคนเดียวทุกครั้งที่เราคิดถึง อักษร จุฬา

 

คิดถึงจริงๆค่ะ

 

 

Finally I 've been to 360 ;jazz louge on 31 fl at Millenium hotel...

Rainning made the traffic worse especially Taksin Bridge ,then I arrived there a bit late

Dim dimmer and dimmest is the proper word to describ the lighting of 360 as It was so dark that I cannot see my friend there .AnywayTerrific view of Bangkok nite's life along the Jaopraya River  made me so happy ,peaceful .

 

Nothing much there last nite ,only a chat between me and closed friends .I just told them what I have kept on my mind for 1 month .GoSH  Finally I released it .Even they seemed to be confused about my story .It was not a matter naja sweet dude even myself still have been confused about it .

 

 

Sweet song with Bailey on da rock with my best friends in this small wOrld ..then What I need More ?

 

P.S. better to be there in couple ..so romantic and touching (heart)

 

จบไปแล้วกับการประชุมสาย ครั้งแรก พร้อมกับการทำข้อมูลปั๊มน้ำมัน 200 กว่าปั๊ม ทำ 5 รอบ ก็มีเรื่องผิด  5 รอบ ทรมานจิงๆๆลยว่ะ

 

ประชุมครั้งนี้ มี ผู้หญิงคนเดียว นอกจากนั้นเป็นผู้ชายหมดเลยระดับส่วนทั้งนั้น

 

จึงไม่แปลกอาไรที่ทุกสายตา จะมองมาที่ดิชั้นตลอดเวลา

 

การประชุมจบลงด้วยดี แต่ แต่ มีงานกลับมาให้วิเคราะห์ อีก แล้วววววววว  อีก  2 เดือนเจอกันเนอะ

 

จบแล้ว หลังจากนั่งทำข้อมูลเกือบทั้งเดือน

 

แต่ได้ข่าวว่า มีข้อมูลพิเศษ ให้ทำอีก  

 

เฮออออออ ชีวิตสู้ต่อไป ไหนๆๆๆๆก็ไม่เคยเจออาไรง่ายๆๆๆๆอยู่แล้วนี่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อย่าเก็บมันเอาไว้ ร้องมาไม่ต้องอาย
มันอาจทำให้ใจ ของเธอได้ระบาย

เรื่องราวร้ายๆที่ผ่านมา ให้ใจได้หยุดพัก
ร้องมาที่ตรงบ่า ซับรอยคราบน้ำตา
เอามาให้ที่ฉัน อย่าปล่อยให้เต็มหัวใจ

ร้องมา ไม่ต้องอาย อย่าเก็บมันเอาไว้
ให้ใจได้ระบาย อย่าปล่อยให้เต็มหัวใจ
ร้องมา ไม่ต้องอาย อย่าเก็บมันเอาไว้
ให้ใจได้ระบาย

ถ้าหากมันเหนื่อยนัก ก็พักลงให้มันคลาย
อย่าหยุดอยู่กับความหมาย ทุกคำที่เขาร่ำลา
หยุดมันไว้ก่อนเถอะความรัก และคิดเสียว่า
มาร้องไห้กันดีกว่า ซับรอยคราบน้ำตา
เอามาให้ที่ฉัน อย่าปล่อยให้เต็มหัวใจ

ร้องมา ไม่ต้องอาย อย่าเก็บมันเอาไว้
ให้ใจได้ระบาย อย่าปล่อยให้เต็มหัวใจ
ร้องมา ไม่ต้องอาย อย่าเก็บมันเอาไว้
ให้ใจได้ระบาย

 

I really love this song without any particular reason but that cute and cool singer must be one of the major factor....Besides it was the best when I was listening with you Even today I won't have u to sit next to me.

This song is still the best for me. Let's cry  ...don't let it overwhom ur heart

มีเพื่อนสนิท กี่คนกี่คน ก็โกอินเตอร์ มีเหตุต้องไปอยู่เมืองนอกกันหมด  ทำไมเป็นยังงี้เนี้ย

 

 

เริ่มแรก โคดเบื่อ และเซ็งเวลาไปส่งเพื่อนที่สนามบิน มันเศร้าจนไม่บอกไม่ถูก อารมณ์วังเวงเกิดขึ้นทันที ที่เห็นเพื่อนเดินจากไป

 

 

ตอนนี้เริ่มโต เข้าใจอาไรต่อมิอาไรมากขึ้น  เข้าใจว่าแต่ละคนมีทางชีวิตที่ไม่เหมือนกัน

 

 

แล้วบางครั้งมันก็ไม่สามารถเลือกได้ที่จะไปตามที่ใจเราต้องการ

 

 

ระยะทางระหว่างเพื่อนอาจห่างกันไปตามเวลา แต่เรายังรักกันเหมือนเดิมเนอะ